Bir kuyrukluyıldızın gezegene çarpmasıfelaket haberi gibi görünse de yapılan çalışmalar, çarpışmanın her zaman kötü
sonla bitmeyeceğini gösteriyor. Lawrence Livermore Ulusal Laboratuvarı’ndan Nir Goldman ve ekibi, çarpışmanın
proteinlerin yapıtaşı olan aminoasit yapımı için mükemmel bir ortam oluşturabileceğini söylüyor. Aminoasitler canlıların temel yapı taşlarından
olduğu için çarpışmanın sonunda potansiyel yaşam alanları oluşabiliyor.
Bir gezegeni sıyırıp geçen bir kuyrukluyıldızın içindeki buz zerreciğinde ne tür kimyasal tepkimeler gerçekleştiğini
merak eden araştırmacılar bunun bir canlandırmasını yapmışlar. Canlandırma, kuyrukluyıldızın merkezindeki buzun
yapıtaşı olarak bilinen su, metil alkol, amonyak, karbondioksit ve karbon monoksitten oluşan 210 molekül içeriyor
ve 29 km/sn hızla hareket eden bir kuyrukluyıldızın gezegene çarpmasıyla başlıyor. Çarpışma anında bir şok dalgası
yayılıyor. Bu şok dalgası kuyrukluyıldızda basınca neden oluyor ve bu basınç dalgası kuyrukluyıldızın etrafında sesten daha
hızlı hareket etmeye başlıyor. Sonuç olarak içindeki moleküller deforme oluyor ve bağları kırılıyor. Ama bu çarpışma kafa
kafaya değil, gezegeni sıyıracak şekilde gerçekleşiyor; aksi halde ortaya çıkacak enerji her iki gök cisminin de sonu olabilir.
Görece düşük basınç ve sıcaklık koşullarında gerçekleştirilen ilk canlandırmada üre ve karbon-azot bağları içeren kararsız bileşikler oluştuğu
gözlenmiş.
Bu bileşikler aminoasit oluşumuna dair ilk ipuçlarını oluşturuyor. Simülasyonun ikinci basamağı daha yüksek
basınç ve sıcaklıkta gerçekleştirilmiş. Bu koşullardaysa karbon-nitrojen bağı içeren daha büyük ve karmaşık
moleküller oluştuğu tespit edilmiş.
Canlandırmada kuyrukluyıldız, çarpışmadan sonra gevşeme, soğuma ve genleşme evrelerinden geçiyor.
Bundan 50 piko saniye sonra karbon-azot bağları içeren hidrojen siyanür ve üre
gibi beş çeşit molekül oluşuyor. Ekibe en ilginç gelen durum ise karbondioksite
yapışmış glisinin (bir tür aminoasit) neye benzediğini görmeleri oldu.
Aminoasitleri oluşturan bileşenlerin kuyrukluyıldızın içinde de olduğu bir süredir biliniyordu. Yapılan son çalışmalarla, radyasyonun da
etkisiyle kuyrukluyıldızınkine benzer ortamlarda aminoasit sentezinin gerçekleşebileceği görülmüş oldu.
( alntıdır)
