Hücum açısı (α, Yunan Harfi alfa) kavramı aerodinamikte kullanılan ve akış çizgileri ile kanat profilinin veter çizgisi arasında kalan açıyı belirtir. Başka bir değişle Kanat profilinin uçuş doğrultusu ile veter çizgisi arasında kalan açıdır.
Taşıma kuvveti, hücum açısının büyüklüğü ile yakından ilintilidir. Ancak hücum açıları aerodinamiğin ve fiziğin temel kuralları gereği sınırlı açılardır ve genellikle ( α< 15 ÷20°) arasındadırlar. Hücüm açısı büyüdükçe taşıma kuvveti de artar ancak bu aynı zamanda sürüklemeyi de arttırır. Bu doğru orantılı ilişki tutunma kaybının (Stall) başladığı yer olan yani akış çizgilerinin kanat profilinden ayrılmaya başladığı yere kadar devam eder. Ancak bu noktadan sonra ayrılma başladığı için taşıma kuvveti küçülmeye başlar.
Büyük hücum açılarında uçan uçaklar, (örnek olarak) eğer çok güçlü ve ani bir rüzgar patlamasına girerlerse aniden tutunma kaybına maruz kalabilirler. Ayrıca belli bir taşıma kuvvetinin sürekliliğini sağlayabilmek için hız düştükçe hucum açısı arttırılmalıdır. İşte bu da bize tutunma kaybının neden daha çok düşük hızlarda oluştuğunu açıklayan bir etmendir.
Herşeye rağmen, bir rüzgar ya da bir kanat profili her hızda stol olabilirler. Zaten yüksek hücum açıları olan uçaklar, bazen normal stol hızlarından çok daha yüksek hızlarda stol olabilirler çünkü uyguladıkları g ivmesini arttırmış veya çok yülü olabilirler ve bu yüzden hücum açılarındaki en ufak bir değişiklik rüzgarın ya da kanat profilinin hücum açısının kritik açıdan daha büyük bir değere ulaşmasına neden olmuştur.
Birçok kanat profili için kritik açı 15° dir. Ancak bu değer ek aerodinamik yüzeyler sayesinde arttırılabilir, savaş uçakları ise bu konuda en yüksek kapasiteye sahip uçaklardır ve hücum açıları 20° ile 45° arasında değişebilmektedirler ve bazı tasarımlarda ise bu değer 90° yi bile bulabilmektedir.
Gelişmiş teknolojiye sahip uçaklar, sahip olabilecekleri en büyük hücum açısını geçmelerini engelleyecek (pilotun aksi hareketine rağmen) uçuş bilgisayarları ile donatılmışlardır.
